Rejestracja
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Nemahain
2. Płeć: Wadera
3. Wiek: 3 lata
4. Opis wyglądu: Wysoka, smukła postać, na długich nogach. Umaszczenie ciemne, heterochromia (jedno oko zielone, drugie niebieskie z domieszką brązu i złota). Wygląda na nieco zaniedbaną ale taka już jej uroda.
5. Charakter: Nie da się zamknąć go w żadnych ramach. To zagadnienie złożone jest tak bardzo, że chyba nie do końca możliwe do opisania. Nemahain ma tyle twarzy ile wilków spotyka na swojej drodze. Dla jednych delikatna i krucha, by w innych budzić strach, niechęć, może nawet odrazę? Pełna sprzeczności, które stwarza samoistnie, celowo. Tak, to dobre słowo. Każdemu pokazuje się z innej strony, podpiera zachowania historiami wyssanymi z palca, pośród których zamknięta jest ta prawdziwa, raniąca. Jeśli komukolwiek uda się ją poznać, osobiście pogratuluję spostrzegawczości, ale co zrobisz, gdy usłyszysz, że była to tylko maska? Kłamstwo prosto w oczy? Uwierzysz? A może będzie ci dane dostrzec w waderze coś więcej niż tylko krętaczkę i manipulatorkę? Może poznasz jej prawdziwą przeszłość? Nie, nie poznasz. Zawsze usłyszysz jedno, krótkie „kłamałam”.
6. Historia: Nie chciałabym zdradzać prawdziwej przeszłości postaci przez wzgląd na ewentualność zniszczenia tym sobie dalszej fabuły, ale opowiem Wam jedną z historii, którą opowiadać będzie Caprice. Czy jest ona prawdziwa, pozostawię ocenie czytelnika.
Narodziła się z gwałtu, tak szczerze znienawidzona przez matkę, jak tylko niedowidzieć można owocu bólu i upokorzenia. Od maleńkości czuła, że w sforze nie ma dla niej miejsca. Wataha wyparła się nieprawego szczenięcia, skazując je na tułaczkę i śmierć. Nemahain jednak przetrwała, mizerna, wręcz chuda jak trup. Nauczyła się polować na myszy, szczury i żaby. Szukała pożywienia tam, gdzie żaden wilk nie zniżyłby się szukać, wypierając swoją dziką godność. Ale rosła. Rozwijała się wbrew wszystkim, którzy jej nienawidzili. W przeciwieństwie do trójki rodzeństwa przetrwała zimę, nabrała muskulatury, nauczyła się polować na nieco większe zwierzęta. Życie samotniczki nigdy jej nie służyło. Nie nauczyła się obcować ze społeczeństwem, zdziczała jeszcze bardziej o ile to było możliwe. A może to tylko szaleństwo spustoszyło jej umysł? Może nigdy nie była perfidna, a jedynie nauczona sztuki przetrwania? Wilczego survivalu nie znając pojęć godność i przywiązanie? Śmieszne, że tu przyszła, prawda? Ciągnęło ją do innych wilków, bo... co właściwie? Czy wataha miała cokolwiek, co mogłaby jej oferować? Bezpieczeństwo.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? z wymiany na innym forum
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Ponieważ szukam forum, które nie upadłoby zbyt szybko i wydaje mi się, że akurat wolv dobrze się trzyma przez tyle lat. Poza tym nigdy nie grałam wilkiem i chciałabym spróbować. o! :D
1. Imię: Nemahain
2. Płeć: Wadera
3. Wiek: 3 lata
4. Opis wyglądu: Wysoka, smukła postać, na długich nogach. Umaszczenie ciemne, heterochromia (jedno oko zielone, drugie niebieskie z domieszką brązu i złota). Wygląda na nieco zaniedbaną ale taka już jej uroda.
5. Charakter: Nie da się zamknąć go w żadnych ramach. To zagadnienie złożone jest tak bardzo, że chyba nie do końca możliwe do opisania. Nemahain ma tyle twarzy ile wilków spotyka na swojej drodze. Dla jednych delikatna i krucha, by w innych budzić strach, niechęć, może nawet odrazę? Pełna sprzeczności, które stwarza samoistnie, celowo. Tak, to dobre słowo. Każdemu pokazuje się z innej strony, podpiera zachowania historiami wyssanymi z palca, pośród których zamknięta jest ta prawdziwa, raniąca. Jeśli komukolwiek uda się ją poznać, osobiście pogratuluję spostrzegawczości, ale co zrobisz, gdy usłyszysz, że była to tylko maska? Kłamstwo prosto w oczy? Uwierzysz? A może będzie ci dane dostrzec w waderze coś więcej niż tylko krętaczkę i manipulatorkę? Może poznasz jej prawdziwą przeszłość? Nie, nie poznasz. Zawsze usłyszysz jedno, krótkie „kłamałam”.
6. Historia: Nie chciałabym zdradzać prawdziwej przeszłości postaci przez wzgląd na ewentualność zniszczenia tym sobie dalszej fabuły, ale opowiem Wam jedną z historii, którą opowiadać będzie Caprice. Czy jest ona prawdziwa, pozostawię ocenie czytelnika.
Narodziła się z gwałtu, tak szczerze znienawidzona przez matkę, jak tylko niedowidzieć można owocu bólu i upokorzenia. Od maleńkości czuła, że w sforze nie ma dla niej miejsca. Wataha wyparła się nieprawego szczenięcia, skazując je na tułaczkę i śmierć. Nemahain jednak przetrwała, mizerna, wręcz chuda jak trup. Nauczyła się polować na myszy, szczury i żaby. Szukała pożywienia tam, gdzie żaden wilk nie zniżyłby się szukać, wypierając swoją dziką godność. Ale rosła. Rozwijała się wbrew wszystkim, którzy jej nienawidzili. W przeciwieństwie do trójki rodzeństwa przetrwała zimę, nabrała muskulatury, nauczyła się polować na nieco większe zwierzęta. Życie samotniczki nigdy jej nie służyło. Nie nauczyła się obcować ze społeczeństwem, zdziczała jeszcze bardziej o ile to było możliwe. A może to tylko szaleństwo spustoszyło jej umysł? Może nigdy nie była perfidna, a jedynie nauczona sztuki przetrwania? Wilczego survivalu nie znając pojęć godność i przywiązanie? Śmieszne, że tu przyszła, prawda? Ciągnęło ją do innych wilków, bo... co właściwie? Czy wataha miała cokolwiek, co mogłaby jej oferować? Bezpieczeństwo.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? z wymiany na innym forum
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Ponieważ szukam forum, które nie upadłoby zbyt szybko i wydaje mi się, że akurat wolv dobrze się trzyma przez tyle lat. Poza tym nigdy nie grałam wilkiem i chciałabym spróbować. o! :D
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Ohaio
2. Płeć: samica
3. Wiek: Dorosły
4. Opis wyglądu: Wilczyca o białej sierści, na której gdzieniegdzie pojawia się też barwa różowa (podchodząca pod czerwień). Nie posiada żadnych znaków szczególnych, na szyi nosi obrożę, do której przyczepiona jest mała sakiewka, w której nosi najpotrzebniejsze rzeczy. Oczy ma koloru miodowego, rozmiary na większe niż przeciętna wilczyca, dlatego nie jest jakimś chucherkiem.
5. Charakter: Odważna, lekko zwariowana, ale nie jakaś nienormalna. Lubi podejmować różne wyznania i jeśli obierze sobie jakiś cel to uparcie do niego dąży, energiczna, czasami zbyt lekkomyślna, najpierw coś robi a potem myśli. Jednak gdy sytuacja tego wymaga to potrafi zachować powagę.
6. Historia: Nie ma zbytnio co opowiadać, kiedy była mała odłączyła się od stada w którym była jej rodzina i postanowiła sama kroczyć przez ten świat, aż w końcu trafiła tutaj chcąc poznać jakieś inne wilki, której nic o niej nie wiedzą.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? nie pamiętam
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? bo wolv jest najlepszy!
1. Imię: Ohaio
2. Płeć: samica
3. Wiek: Dorosły
4. Opis wyglądu: Wilczyca o białej sierści, na której gdzieniegdzie pojawia się też barwa różowa (podchodząca pod czerwień). Nie posiada żadnych znaków szczególnych, na szyi nosi obrożę, do której przyczepiona jest mała sakiewka, w której nosi najpotrzebniejsze rzeczy. Oczy ma koloru miodowego, rozmiary na większe niż przeciętna wilczyca, dlatego nie jest jakimś chucherkiem.
5. Charakter: Odważna, lekko zwariowana, ale nie jakaś nienormalna. Lubi podejmować różne wyznania i jeśli obierze sobie jakiś cel to uparcie do niego dąży, energiczna, czasami zbyt lekkomyślna, najpierw coś robi a potem myśli. Jednak gdy sytuacja tego wymaga to potrafi zachować powagę.
6. Historia: Nie ma zbytnio co opowiadać, kiedy była mała odłączyła się od stada w którym była jej rodzina i postanowiła sama kroczyć przez ten świat, aż w końcu trafiła tutaj chcąc poznać jakieś inne wilki, której nic o niej nie wiedzą.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? nie pamiętam
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? bo wolv jest najlepszy!
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Kahlan
2. Płeć: samica
3. Wiek: młoda
4. Opis wyglądu: złote oczy, zielonkawa sierść z białymi znaczeniami, postrzępione futro na uszach, mała i drobna
5. Charakter: radosna, lubi żartować i się śmiać, dzika wojowniczka
6. Historia: -
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? jestem userem, ale nie chcę zdradzać konta
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? ...
1. Imię: Kahlan
2. Płeć: samica
3. Wiek: młoda
4. Opis wyglądu: złote oczy, zielonkawa sierść z białymi znaczeniami, postrzępione futro na uszach, mała i drobna
5. Charakter: radosna, lubi żartować i się śmiać, dzika wojowniczka
6. Historia: -
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? jestem userem, ale nie chcę zdradzać konta
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? ...
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Apologize.
2. Płeć: Wadera.
3. Wiek: Stara.
4. Opis wyglądu: http://i.imgur.com/mWhJ2mi.png
5. Charakter: Apologize zawsze była postacią melancholijną, płaczliwą, zblazowaną. Od narodzin aż do dnia swej śmierci uważała, że świat w którym żyje, nie jest jej światem. Była waderą zranioną przez los, chorą umysłowo, wielokrotnie odrzucaną i nie chcianą. Zawsze chciała być idealna i doceniana jednak nigdy tak się nie czuła. Była wycofana, tajemnicza, agresywna.
6. Historia: Apologize żyła blisko 15 lat. Jej rodzice znęcali się nad nią i faworyzowali jej siostry oraz braci co w końcu skłoniło waderę do ucieczki. Dalszą część życia spędziła daleko od domu, nigdy nawet nie myśląc o powrocie. Początki nie były łatwe. Od samego początku należała do Sfory Mroku i od początku zdobywała weń wiele pochwał, odznak oraz wynagrodzeń. Była jedną z najbardziej zasłużonych członków Sfory. Niestety, często też bywała porywana przez wrogie Sfory, co za tym szło - gwałcona i zmuszana do oddawania swego potomstwa wrogim klanom. Pewnego dnia poznała Etera, członka wrogiej Sfory Ognia i zakochała się w nim wzajemnie. Jednak wilki nie mogły być parą. Było to surowo zakazane, dlatego musieli się rozstać. Pół roku po swoim nieudanym związku, Apologize poznała samca, który okazał się nowym w Sforze Mroku. Gdy zaczynało między nimi iskrzyć, wadera wiedziała, że tym razem może się udać, ponieważ Hitsugaya należał do tej samej Sfory. Jednak basior nie pasował do Mroku. Był wobec Apologize zbyt czuły, opiekuńczy, co w końcu rozgniewało waderę do tego stopnia, że postanowiła pozbyć się partnera, z którym jednak miała swe pierwsze młode. Pewnego razu, w biały dzień, przy jeziorze, dopadła Hitsugayę i brutalnie go zagryzła po czym uciekła z miejsca zbrodni. Szczenięta wychowywała sama a kiedy podrosły, opuściły legowisko i matka już nigdy ich nie widziała. Apologize w swoim życiu, po Eterze oraz Hitsugayi miewała przelotne romanse i miłostki, jednak miłością jej życia okazał się Thomas, należący także do Sfory Mroku, z którym była trzy lata i urodziła mu gromadkę cudownych szczeniąt. Jednak Thomas był wolną duszą, często odchodził i powracał, co nie podobało się waderze. Tęskniła, przeżywała stratę, czuła się samotna. Zaczęła więc pocieszać się, spotykając się z Shakaelem Moon, który był... Szakalem, samotnikiem. Mimo tego w ich związku pojawiły się szczenięta, będące hybrydami szakali oraz wilków. Wszystkie jednak szczenięta kiedy tylko podrosły, opuszczały legowisko Apologize i szły w świat, nie wracając nigdy więcej. Cóż się dziwić, w końcu oboje rodziców posiadało skłonności do odchodzenia od bliskich. Apologize zachorowała, łapiąc infekcję oczu i w końcu straciła wzrok. Jednak niezbyt się tym przejęła, ponieważ świat był dlań brzydki a dla niej to węch był na zmysłowym podium. Shakael Moon został porzucony przez Apologize kiedy tylko na horyzoncie pojawił się Thomas, który po dwóch latach powrócił z obietnicą, że nigdy nie zostawi już ukochanej. Thomas, dzięki znajomości ziół oraz medycyny, pomógł Apologize odzyskać wzrok za co ona była mu wdzięczna do końca życia. W końcu pojawił się kolejny miot ich szczeniąt a Thomas znów odszedł. Apologize więc, nie mogąc znieść tęsknoty, zaczęła pocieszać się innym samcem - Vanirem, któy należał do tej samej Sfory co ona. Apologize była zawiedziona złamaną obietnicą ukochanego sobie basiora. Kochała go całe sześć lat, nie mogąc pogodzić się ze stratą. Tym razem jednak powrócił szybko, więc wadera, jakże by inaczej - porzuciła dla niego Vanira, któremu dała także szczenię. Vanir został wypędzony z jej legowiska a Thomas uznał cudze szczenie i postanowił je wychować jak swoje. Lecz kiedy odszedł kolejny raz, tego było już zbyt wiele. Apologize totalnie się załamała, wpadła w depresję, która z kolei doprowadziła ją do schizofrenii paranoidalnej. Wadera stała się agresywna, histeryczna, uprzykrzała życie innym, zabijała, atakowała nawet członków swojej Sfory. Do schizofrenii dołączyło się także opętanie przez demona, którego jednak wypędził zeń Hurricane. Apologize nie czuła się doceniana w Sforze więc w końcu postanowiła porzucić ją i dołączyć pierw do Sfory Cierni, potem do Sfory Wody, gdzie po niedługim czasie przyjęła stanowisko Alfy Wody. Charatkerem jednak nie pasowała doń, dodatkowo przez swoją chorobę nie potrafiła skupić się na swych obowiązkach. Tęskniła za Mrokiem, mimo, że i tam już jej nie chcieli. Zrzekła się więc Alfy i odeszła do Sfory Lasu, najłagodniejszej ze wszystkich. Było to jej największym błędem życiowym, jednak członkostwo w Sforze Lasu nieco uspokoiło chorobę Apologize. Kolejny powrót Thomasa całkowicie uspokoił waderę, która opowiedziała mu o swoich przygodach ze Sforami. Thomas postanowił dołączyć do ukochanej więc odszedł z Mroku na rzecz Lasu. Wszystko zapowiadało się cudownie do dnia aż znów zniknął. Apologize wpadła w furię, jej choroba powróciła ze zdwojoną siłą i całkowicie zrujnowała starszy już organizm wadery. Zdenerwowana i gniewna, wyprowadziła się do możliwie najbardziej przerażającego miejsca na ziemi - Prypeci. Po czasie okazało się, że radioaktywny wirus żywcem "wyjada" płuca samicy, aczkolwiek, jako, że posiada ona zdolności bardzo szybkiej regeneracji, nie umiera. Jej płuca regularnie niszczeją i uzdrawiają się, obdarzając waderę jedynie sporymi problemami z oddychaniem oraz dokuczliwą astmą.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Wiem o forum już od roku 2006 i wiele razy na nim grywałam.
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Tak, ale będzie jeszcze jedna.
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Bo mi się nudzi? Bo mam sentyment do tego forum? Bo chcę rozwinąć postacie, fabułę, historię? Czy takie argumenty wystarczą?
1. Imię: Apologize.
2. Płeć: Wadera.
3. Wiek: Stara.
4. Opis wyglądu: http://i.imgur.com/mWhJ2mi.png
5. Charakter: Apologize zawsze była postacią melancholijną, płaczliwą, zblazowaną. Od narodzin aż do dnia swej śmierci uważała, że świat w którym żyje, nie jest jej światem. Była waderą zranioną przez los, chorą umysłowo, wielokrotnie odrzucaną i nie chcianą. Zawsze chciała być idealna i doceniana jednak nigdy tak się nie czuła. Była wycofana, tajemnicza, agresywna.
6. Historia: Apologize żyła blisko 15 lat. Jej rodzice znęcali się nad nią i faworyzowali jej siostry oraz braci co w końcu skłoniło waderę do ucieczki. Dalszą część życia spędziła daleko od domu, nigdy nawet nie myśląc o powrocie. Początki nie były łatwe. Od samego początku należała do Sfory Mroku i od początku zdobywała weń wiele pochwał, odznak oraz wynagrodzeń. Była jedną z najbardziej zasłużonych członków Sfory. Niestety, często też bywała porywana przez wrogie Sfory, co za tym szło - gwałcona i zmuszana do oddawania swego potomstwa wrogim klanom. Pewnego dnia poznała Etera, członka wrogiej Sfory Ognia i zakochała się w nim wzajemnie. Jednak wilki nie mogły być parą. Było to surowo zakazane, dlatego musieli się rozstać. Pół roku po swoim nieudanym związku, Apologize poznała samca, który okazał się nowym w Sforze Mroku. Gdy zaczynało między nimi iskrzyć, wadera wiedziała, że tym razem może się udać, ponieważ Hitsugaya należał do tej samej Sfory. Jednak basior nie pasował do Mroku. Był wobec Apologize zbyt czuły, opiekuńczy, co w końcu rozgniewało waderę do tego stopnia, że postanowiła pozbyć się partnera, z którym jednak miała swe pierwsze młode. Pewnego razu, w biały dzień, przy jeziorze, dopadła Hitsugayę i brutalnie go zagryzła po czym uciekła z miejsca zbrodni. Szczenięta wychowywała sama a kiedy podrosły, opuściły legowisko i matka już nigdy ich nie widziała. Apologize w swoim życiu, po Eterze oraz Hitsugayi miewała przelotne romanse i miłostki, jednak miłością jej życia okazał się Thomas, należący także do Sfory Mroku, z którym była trzy lata i urodziła mu gromadkę cudownych szczeniąt. Jednak Thomas był wolną duszą, często odchodził i powracał, co nie podobało się waderze. Tęskniła, przeżywała stratę, czuła się samotna. Zaczęła więc pocieszać się, spotykając się z Shakaelem Moon, który był... Szakalem, samotnikiem. Mimo tego w ich związku pojawiły się szczenięta, będące hybrydami szakali oraz wilków. Wszystkie jednak szczenięta kiedy tylko podrosły, opuszczały legowisko Apologize i szły w świat, nie wracając nigdy więcej. Cóż się dziwić, w końcu oboje rodziców posiadało skłonności do odchodzenia od bliskich. Apologize zachorowała, łapiąc infekcję oczu i w końcu straciła wzrok. Jednak niezbyt się tym przejęła, ponieważ świat był dlań brzydki a dla niej to węch był na zmysłowym podium. Shakael Moon został porzucony przez Apologize kiedy tylko na horyzoncie pojawił się Thomas, który po dwóch latach powrócił z obietnicą, że nigdy nie zostawi już ukochanej. Thomas, dzięki znajomości ziół oraz medycyny, pomógł Apologize odzyskać wzrok za co ona była mu wdzięczna do końca życia. W końcu pojawił się kolejny miot ich szczeniąt a Thomas znów odszedł. Apologize więc, nie mogąc znieść tęsknoty, zaczęła pocieszać się innym samcem - Vanirem, któy należał do tej samej Sfory co ona. Apologize była zawiedziona złamaną obietnicą ukochanego sobie basiora. Kochała go całe sześć lat, nie mogąc pogodzić się ze stratą. Tym razem jednak powrócił szybko, więc wadera, jakże by inaczej - porzuciła dla niego Vanira, któremu dała także szczenię. Vanir został wypędzony z jej legowiska a Thomas uznał cudze szczenie i postanowił je wychować jak swoje. Lecz kiedy odszedł kolejny raz, tego było już zbyt wiele. Apologize totalnie się załamała, wpadła w depresję, która z kolei doprowadziła ją do schizofrenii paranoidalnej. Wadera stała się agresywna, histeryczna, uprzykrzała życie innym, zabijała, atakowała nawet członków swojej Sfory. Do schizofrenii dołączyło się także opętanie przez demona, którego jednak wypędził zeń Hurricane. Apologize nie czuła się doceniana w Sforze więc w końcu postanowiła porzucić ją i dołączyć pierw do Sfory Cierni, potem do Sfory Wody, gdzie po niedługim czasie przyjęła stanowisko Alfy Wody. Charatkerem jednak nie pasowała doń, dodatkowo przez swoją chorobę nie potrafiła skupić się na swych obowiązkach. Tęskniła za Mrokiem, mimo, że i tam już jej nie chcieli. Zrzekła się więc Alfy i odeszła do Sfory Lasu, najłagodniejszej ze wszystkich. Było to jej największym błędem życiowym, jednak członkostwo w Sforze Lasu nieco uspokoiło chorobę Apologize. Kolejny powrót Thomasa całkowicie uspokoił waderę, która opowiedziała mu o swoich przygodach ze Sforami. Thomas postanowił dołączyć do ukochanej więc odszedł z Mroku na rzecz Lasu. Wszystko zapowiadało się cudownie do dnia aż znów zniknął. Apologize wpadła w furię, jej choroba powróciła ze zdwojoną siłą i całkowicie zrujnowała starszy już organizm wadery. Zdenerwowana i gniewna, wyprowadziła się do możliwie najbardziej przerażającego miejsca na ziemi - Prypeci. Po czasie okazało się, że radioaktywny wirus żywcem "wyjada" płuca samicy, aczkolwiek, jako, że posiada ona zdolności bardzo szybkiej regeneracji, nie umiera. Jej płuca regularnie niszczeją i uzdrawiają się, obdarzając waderę jedynie sporymi problemami z oddychaniem oraz dokuczliwą astmą.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Wiem o forum już od roku 2006 i wiele razy na nim grywałam.
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Tak, ale będzie jeszcze jedna.
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Bo mi się nudzi? Bo mam sentyment do tego forum? Bo chcę rozwinąć postacie, fabułę, historię? Czy takie argumenty wystarczą?
- Mistrz Gry
- Posty: 1143
- Rejestracja: 15 lip 2015, 00:19
Re: Rejestracja
Apologize, zapis przyjęty ale konta nie utworzyłaś więc nie mamy co aktywować ![któryś tam uśmiech :)](./images/smilies/smile.gif)
![któryś tam uśmiech :)](./images/smilies/smile.gif)
#4d7c7a
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Lorellai
2. Płeć: Wadera
3. Wiek: Dorosła.
4. Opis wyglądu: http://imgur.com/2KRsslt
5. Charakter: Jest raczej postacią pozytywną, choć miewa odpały i odchyły, jest raczej spokojna i trudno wyprowadzić ją z równowagi, lecz kiedy już tak się dzieje, Khair staje się ogniem, który pali dookoła wszystko i wszystkich. Woli walczyć na słowa niż na zęby i łapy, lubi docinać tym, których nie lubi. Jest niesamowicie odważna, o swój i swojej rodziny honor walczyć może nawet za cenę życia. Szanuje wilczyce i władze swojego klanu, dla miłości zrobiłby wszystko, jest w stanie podjąć szalone kroki by kochać i być kochaną. To co odziedziczyła po swoim ojcu to zaborczość i chęć dominacji. Posiada przyjaciela i obrońcę, którego nikt poza nią nie jest w stanie zobaczyć ani usłyszeć. Niesamowicie zazdrosna, empatyczna, wrażliwa. Tragiczna romantyczka, ma bardzo wrażliwe odczucia i emocje, jest wrażliwa, czuła, spostrzegawcza. Jest intelektualistką ale posiada wyjątkową głębię uczuć. Jest otwarta na duchowe i estetyczne doznania. Znajduje wiele znaczeń dla prawie wszystkich zdarzeń. Samotnik, wygląda tajemniczo i jest trudna do "rozszyfrowania". Do świata zewnętrznego podchodzi z rezerwą, ale wewnętrznie bardzo go przeżywa. Gdy się w końcu otwiera, to bardzo gwałtownie i całkowicie, bez żadnych oporów. W stresie bardzo łatwo popada w alienację i depresję. Ma odczucie zupełnej inności, jakby pochodziła z innej planety. Narzeka na swój obecny los, wspomina i przeżywa wiele razy zdarzenia z przeszłości. Dość często ma posębne oblicze, odsuwa się od innych z uczuciem zawiedzenia lub poczuciem wstydu. Żyje we własnym świecie bólu i straty. Posiada bardzo chorą duszę, wyobraża sobie i interesuje się własną śmiercią.
6. Historia: Urodziła się i wychowała w Mystical Bordeaux, mistycznym świecie pełnym mistycznych stworzeń oraz mistycznych zjawisk. Pojawiła się znikąd, wychowywana przez parę wilków Alfa oraz całą ich watahę. Była cudem, który był wspaniałą kreacją Boską, stworzoną do walki przeciwko demonom, które żyły w niej oraz zagrażały jej najbliższym. Jej obrońca, przyjaciel oraz strażnik jej duszy o imieniu Ares, pojawiał się w jej snach aż Lorellai osiągnęła dojrzałość psychiczną. Nauczyła się rozmawiać z nim oraz funkcjonować w świecie pełnym magii. Jednak nic nie miało prawa iść idealną drogą i w końcu zło musiało podstawić nogę Aniołom. Hades, brat Aresa zdradził go, opętany przez demony. Pod silnym władaniem wysłanników szatana, sukkubów, wyśpiewał od A do Z każdy szczegół planu, jaki Ares wraz z Lorellai przygotował, by zniszczyć demony, jakie w niej siedziały. Posłał więc swą armię, by zgładziła całą rodzinę wilczycy. Las w którym wychowywała się, zapłonął ogniem piekielnym a cała jej rodzina, wraz z rodzicami oraz rodzeństwem została brutalnie wymordowana. Ares, ryzykując własne życie, walczył w obronie Lorellai. Ostatecznie, używając zaklęcia, odesłał ją na glebę świata, gdzie cała jej magia nie miała żadnej mocy a ona była teraz małą, bezbronną istotą, chronioną przez swojego obrońcę. Wierząc, że Aniołowie skrycie wspierają ją w jej misji, oczekiwała na swój powrót do Mystical Bordeaux, gdzie czekała ją wojna przeciwko wszystkiemu co złe. Na jej prawej łopatce, głęboko w sierści kryje się tatuaż smoka, ziejącego ogniem. Symbol anielskiego ognia, który w starciu z ogniem piekieł, zniszczy wszelkie zło.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? patrz na posta Apologize.
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Nie.
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? patrz na posta Apologize.
1. Imię: Lorellai
2. Płeć: Wadera
3. Wiek: Dorosła.
4. Opis wyglądu: http://imgur.com/2KRsslt
5. Charakter: Jest raczej postacią pozytywną, choć miewa odpały i odchyły, jest raczej spokojna i trudno wyprowadzić ją z równowagi, lecz kiedy już tak się dzieje, Khair staje się ogniem, który pali dookoła wszystko i wszystkich. Woli walczyć na słowa niż na zęby i łapy, lubi docinać tym, których nie lubi. Jest niesamowicie odważna, o swój i swojej rodziny honor walczyć może nawet za cenę życia. Szanuje wilczyce i władze swojego klanu, dla miłości zrobiłby wszystko, jest w stanie podjąć szalone kroki by kochać i być kochaną. To co odziedziczyła po swoim ojcu to zaborczość i chęć dominacji. Posiada przyjaciela i obrońcę, którego nikt poza nią nie jest w stanie zobaczyć ani usłyszeć. Niesamowicie zazdrosna, empatyczna, wrażliwa. Tragiczna romantyczka, ma bardzo wrażliwe odczucia i emocje, jest wrażliwa, czuła, spostrzegawcza. Jest intelektualistką ale posiada wyjątkową głębię uczuć. Jest otwarta na duchowe i estetyczne doznania. Znajduje wiele znaczeń dla prawie wszystkich zdarzeń. Samotnik, wygląda tajemniczo i jest trudna do "rozszyfrowania". Do świata zewnętrznego podchodzi z rezerwą, ale wewnętrznie bardzo go przeżywa. Gdy się w końcu otwiera, to bardzo gwałtownie i całkowicie, bez żadnych oporów. W stresie bardzo łatwo popada w alienację i depresję. Ma odczucie zupełnej inności, jakby pochodziła z innej planety. Narzeka na swój obecny los, wspomina i przeżywa wiele razy zdarzenia z przeszłości. Dość często ma posębne oblicze, odsuwa się od innych z uczuciem zawiedzenia lub poczuciem wstydu. Żyje we własnym świecie bólu i straty. Posiada bardzo chorą duszę, wyobraża sobie i interesuje się własną śmiercią.
6. Historia: Urodziła się i wychowała w Mystical Bordeaux, mistycznym świecie pełnym mistycznych stworzeń oraz mistycznych zjawisk. Pojawiła się znikąd, wychowywana przez parę wilków Alfa oraz całą ich watahę. Była cudem, który był wspaniałą kreacją Boską, stworzoną do walki przeciwko demonom, które żyły w niej oraz zagrażały jej najbliższym. Jej obrońca, przyjaciel oraz strażnik jej duszy o imieniu Ares, pojawiał się w jej snach aż Lorellai osiągnęła dojrzałość psychiczną. Nauczyła się rozmawiać z nim oraz funkcjonować w świecie pełnym magii. Jednak nic nie miało prawa iść idealną drogą i w końcu zło musiało podstawić nogę Aniołom. Hades, brat Aresa zdradził go, opętany przez demony. Pod silnym władaniem wysłanników szatana, sukkubów, wyśpiewał od A do Z każdy szczegół planu, jaki Ares wraz z Lorellai przygotował, by zniszczyć demony, jakie w niej siedziały. Posłał więc swą armię, by zgładziła całą rodzinę wilczycy. Las w którym wychowywała się, zapłonął ogniem piekielnym a cała jej rodzina, wraz z rodzicami oraz rodzeństwem została brutalnie wymordowana. Ares, ryzykując własne życie, walczył w obronie Lorellai. Ostatecznie, używając zaklęcia, odesłał ją na glebę świata, gdzie cała jej magia nie miała żadnej mocy a ona była teraz małą, bezbronną istotą, chronioną przez swojego obrońcę. Wierząc, że Aniołowie skrycie wspierają ją w jej misji, oczekiwała na swój powrót do Mystical Bordeaux, gdzie czekała ją wojna przeciwko wszystkiemu co złe. Na jej prawej łopatce, głęboko w sierści kryje się tatuaż smoka, ziejącego ogniem. Symbol anielskiego ognia, który w starciu z ogniem piekieł, zniszczy wszelkie zło.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? patrz na posta Apologize.
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Nie.
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? patrz na posta Apologize.
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Vinneto
2. Płeć: Samiec
3. Wiek: 4 lata
4. Opis wyglądu: Jednym słowem - biały. Ale żadna tam z niego królewna Śnieżka! Prędzej nazwą go siwkiem czy też srebrnym, o futrze mięciutkim jak u szczenięcia. Vinneto jest basiorem nie wyróżniającym się, daleko mu do mięśniaka. Jego długie łapy i smukłe ciało pozwalają na szybkie i bezszelestne poruszanie się, nawet na większe dystanse. Delikatny, wydłużony pysk, z nosem czarnym jak węgielek, nadaje charakteru. Ładnie ujmując - budowa atletyczna; szczerze stwierdzając - niemal babska.
5. Charakter: Statystycznie, częściej na jego pysku pojawia się uśmiech niż wyraz gniewu. Przeważnie jednak woli nie wyrażać sobą żadnych emocji - jakby był z nich wyprany, a rozmowy toczył jedynie z grzeczności. Ciężko powiedzieć, co temu basiorowi po głowie chodzi. Raz zachowuje się wręcz staroświecko, innym razem jak przerośnięty szczeniak... Wciąż musi nauczyć się życia.
Chochliki w oczach wskazują na nieco szalony, nieprzewidywalny temperament. W większości sytuacji jest to jednak surowa rozwaga, a jego radosną stronę poznać mogą jedynie bliscy znajomi.
Vinneto marzy o byciu przydatnym. Potrzebuje, by ktoś go w końcu docenił, i do tego dąży każdym swoim ruchem.
6. Historia: I tu właśnie pojawia się problem, albowiem samiec niewiele ze swojej przeszłości pamięta. Dopiero kilka dni temu przebudził się w zimnej jaskini ukrytej w górach, niczym niedźwiedź budzący się ze snu zimowego. Jest pewien, że urodził się gdzieś na tych terenach. Pamięta swoje imię i poszczególne obrazki niektórych miejsc. Zdezorientowało go to przeogromnie, więc kiedy tylko udało mu się zejść z gór - postanowił zostawić tajemniczą przeszłość za sobą i przeżyć życie od początku.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Dawno temu - pewnie przez banner
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Miłe wspomnienia :)
1. Imię: Vinneto
2. Płeć: Samiec
3. Wiek: 4 lata
4. Opis wyglądu: Jednym słowem - biały. Ale żadna tam z niego królewna Śnieżka! Prędzej nazwą go siwkiem czy też srebrnym, o futrze mięciutkim jak u szczenięcia. Vinneto jest basiorem nie wyróżniającym się, daleko mu do mięśniaka. Jego długie łapy i smukłe ciało pozwalają na szybkie i bezszelestne poruszanie się, nawet na większe dystanse. Delikatny, wydłużony pysk, z nosem czarnym jak węgielek, nadaje charakteru. Ładnie ujmując - budowa atletyczna; szczerze stwierdzając - niemal babska.
5. Charakter: Statystycznie, częściej na jego pysku pojawia się uśmiech niż wyraz gniewu. Przeważnie jednak woli nie wyrażać sobą żadnych emocji - jakby był z nich wyprany, a rozmowy toczył jedynie z grzeczności. Ciężko powiedzieć, co temu basiorowi po głowie chodzi. Raz zachowuje się wręcz staroświecko, innym razem jak przerośnięty szczeniak... Wciąż musi nauczyć się życia.
Chochliki w oczach wskazują na nieco szalony, nieprzewidywalny temperament. W większości sytuacji jest to jednak surowa rozwaga, a jego radosną stronę poznać mogą jedynie bliscy znajomi.
Vinneto marzy o byciu przydatnym. Potrzebuje, by ktoś go w końcu docenił, i do tego dąży każdym swoim ruchem.
6. Historia: I tu właśnie pojawia się problem, albowiem samiec niewiele ze swojej przeszłości pamięta. Dopiero kilka dni temu przebudził się w zimnej jaskini ukrytej w górach, niczym niedźwiedź budzący się ze snu zimowego. Jest pewien, że urodził się gdzieś na tych terenach. Pamięta swoje imię i poszczególne obrazki niektórych miejsc. Zdezorientowało go to przeogromnie, więc kiedy tylko udało mu się zejść z gór - postanowił zostawić tajemniczą przeszłość za sobą i przeżyć życie od początku.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Dawno temu - pewnie przez banner
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Miłe wspomnienia :)
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Wielebor
2. Płeć: Samiec
3. Wiek: 2,5 lat
4. Opis wyglądu: Białe oczy oraz sierść pokrywająca całe ciało, przypominająca tereny, na których się urodził. Nie jest wysoki, ani też mały. Jest za to masywny. Jego długie kły pozwalają dobrze chwytać ofiarę.
5. Charakter: Spokojny momentami. Nie przepada za miejscami, w których jest więcej osobników, nieważne jakiej płci. Nie znosi dominacji samic, uważa, że jest to hańba dla samca. Polowania, to jego ulubione zajęcia, na których potrafi być porywczy i zaślepiony akcją.
6. Historia: Urodzony w jaskini, był tam wychowywany, praktycznie do wieku, w którym był w stanie zapolować samemu. Kiedy tak się stało, zaczął to robić, aby przeżyć. Jego rodzice nie przywiązywali zbytniej wagi do jego 'wychowania'. Większości rzeczy sam się uczył, co czasami było niebezpieczne i denerwujące. Przeżył. I to się dla niego tylko liczyło. Sam, poprzez brak większego zainteresowania ze strony rodziców, którzy zachowywali się czasami wręcz dziwnie, został kimś, dla kogo rodzina, tylko zawadza. Jak to wpłynie na jego przyszłość? Tego nie wie i nawet się nad tym nie zastanawia. Za młodu nie miał przyjaciół. Zawsze, jak kogoś poznawał, to ten ktoś okazywał się być zwykłym dupkiem i praktycznie na tym się kończyła znajomość, które nigdy nie trwało długo. Do wieku obecnego, nie posiada żadnych kolegów, tylko znajomych, z którymi może się przywitać.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Koleżanka nie ogarnęła, kim jestem i tak oto jestem.
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Tak
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Zobaczyć, jak to u was jest. Zawsze można umrzeć, prawda?
1. Imię: Wielebor
2. Płeć: Samiec
3. Wiek: 2,5 lat
4. Opis wyglądu: Białe oczy oraz sierść pokrywająca całe ciało, przypominająca tereny, na których się urodził. Nie jest wysoki, ani też mały. Jest za to masywny. Jego długie kły pozwalają dobrze chwytać ofiarę.
5. Charakter: Spokojny momentami. Nie przepada za miejscami, w których jest więcej osobników, nieważne jakiej płci. Nie znosi dominacji samic, uważa, że jest to hańba dla samca. Polowania, to jego ulubione zajęcia, na których potrafi być porywczy i zaślepiony akcją.
6. Historia: Urodzony w jaskini, był tam wychowywany, praktycznie do wieku, w którym był w stanie zapolować samemu. Kiedy tak się stało, zaczął to robić, aby przeżyć. Jego rodzice nie przywiązywali zbytniej wagi do jego 'wychowania'. Większości rzeczy sam się uczył, co czasami było niebezpieczne i denerwujące. Przeżył. I to się dla niego tylko liczyło. Sam, poprzez brak większego zainteresowania ze strony rodziców, którzy zachowywali się czasami wręcz dziwnie, został kimś, dla kogo rodzina, tylko zawadza. Jak to wpłynie na jego przyszłość? Tego nie wie i nawet się nad tym nie zastanawia. Za młodu nie miał przyjaciół. Zawsze, jak kogoś poznawał, to ten ktoś okazywał się być zwykłym dupkiem i praktycznie na tym się kończyła znajomość, które nigdy nie trwało długo. Do wieku obecnego, nie posiada żadnych kolegów, tylko znajomych, z którymi może się przywitać.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Koleżanka nie ogarnęła, kim jestem i tak oto jestem.
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Tak
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Zobaczyć, jak to u was jest. Zawsze można umrzeć, prawda?
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: La'Crime
2. Płeć: Samica
3. Wiek: 3 lata
4. Opis wyglądu: Drobnej budowy wadera o przenikliwym spojrzeniu złotych oczu. Posiada delikatnej budowy sylwetkę, a jej sposób poruszania się wygląda tak, jak gdyby skakała. Kufa samicy jest proporcjonalna w stosunku do reszty ciała, ale odznacza się swą długością. Nie wygląda co prawda tak, jak pysk charta, ale z pewnością jest nieco dłuższy od kufy zwykłego wilka. Uszy trójkątne, aczkolwiek delikatnie "zakończone". Ślepia, jak zostało ówcześnie wspomniane, posiadają złoty kolor oraz można by porównać ich kształt do migdałów. Futro jest aksamitne i miękkie w dotyku, długie, koloru śnieżnobiałego. Łapy, pomimo drobnej budowy ciała, charakteryzują się swą długością.
5. Charakter: Skomplikowany, tak, to słowo idealnie opisuje charakter La'Crime. Trudno dokładnie go opisać, gdyż wadera posiada dwie strony. Z pewnością jednak posiada cechy, które jednoznacznie kształtują jej charakter. To nieufna i poważna samica, podchodząca z dystansem do świata. Rzadko kiedy wykaże więcej emocji, aniżeli obojętność. Pomimo tego, nie boi się wyrażać swojego zdania i twardo stąpa po ziemi. W większości sytuacji odznacza się spokojem, rozwagą i spostrzegawczością, potrafi zachować zimną krew. Tak, to cechy, które na pewno do niej należą. A co z tymi... "dwiema stronami"? Każdy, po tak drobnej i niewinnej wilczycy, spodziewałby się nieśmiałości, niewiedzy, naiwności. No cóż, pozory mylą, w tym wypadku - nawet bardzo. La'Crime to bezlitosna zabójczyni, która nie boi się ukrócić czyjegoś istnienia. Robi to jednak tylko wtedy, gdy nie posiada innych możliwości. Ukazując swą gorszą "stronę", nadużywa ironii i sarkazmu, ale to zdarza się naprawdę rzadko. Zwykle można dostrzec tylko jej spokojny charakter. Oczywiście, posiada także lepszą, jaśniejszą stronę. Wtedy budzą się w niej inne, ciekawe cechy - empatia, delikatność, łagodność. Jednak ta "strona" jest jeszcze rzadsza, a do wydobycia z niej tychże cech trzeba się naprawdę namęczyć.
6. Historia: To była długa i mroźna noc. Wiele wtedy poległo. Zakończenie wojen stadnych. Matka La'Crime, Anastazja, była w zaawansowanej ciąży. Z cichym piskiem urodziła się ona. Córka przywódców. Problemem było jednak to, że to nie stado jej Ojca i Matki wygrało ostateczną bitwę. Wrogie stado, w którym najważniejsze posady zajmowali bezlitośni zabójcy, uznało La'Crime za łup wojenny. Jej matkę zachowano przy życiu, jednak nie trwało to zbyt długo.
Pewnego dnia, młoda wadera znalazła martwą matkę w swej celi. Przeżyła wtedy ogromny zawód, tracąc zaufanie do swych "pobratymców". Jednak im na tym nie zależało. Poniżana, wyśmiewana, niszczona od środka, w końcu dorosła. Nie była tak wielka i silna, jak jej rodzice. Nie posiadała tak wielkiego zapału, jak oni. Jednak ktoś zauważył u niej potencjał, zauważył jej inteligencję. Ten ktoś wyszkolił ją na perfekcyjnego zabójcę, który nie okazuje żadnych wątpliwości oraz emocji. Tak było przez pewien czas, aczkolwiek ona wiedziała już wszystko. W wieku dwóch lat, podstępem otruła władcę "stada", uwalniając tym samym siebie i innych więźniów. Jej dalsze losy nie są już ważne. Nie jest też ważne to, jak żyła, gdzie żyła. Najważniejszym jest fakt, że przeżyła.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Dość długi czas temu, więc nawet nie pamiętam.
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Zatęskniłam za wilczymi forami, tak więc, oto jestem.
1. Imię: La'Crime
2. Płeć: Samica
3. Wiek: 3 lata
4. Opis wyglądu: Drobnej budowy wadera o przenikliwym spojrzeniu złotych oczu. Posiada delikatnej budowy sylwetkę, a jej sposób poruszania się wygląda tak, jak gdyby skakała. Kufa samicy jest proporcjonalna w stosunku do reszty ciała, ale odznacza się swą długością. Nie wygląda co prawda tak, jak pysk charta, ale z pewnością jest nieco dłuższy od kufy zwykłego wilka. Uszy trójkątne, aczkolwiek delikatnie "zakończone". Ślepia, jak zostało ówcześnie wspomniane, posiadają złoty kolor oraz można by porównać ich kształt do migdałów. Futro jest aksamitne i miękkie w dotyku, długie, koloru śnieżnobiałego. Łapy, pomimo drobnej budowy ciała, charakteryzują się swą długością.
5. Charakter: Skomplikowany, tak, to słowo idealnie opisuje charakter La'Crime. Trudno dokładnie go opisać, gdyż wadera posiada dwie strony. Z pewnością jednak posiada cechy, które jednoznacznie kształtują jej charakter. To nieufna i poważna samica, podchodząca z dystansem do świata. Rzadko kiedy wykaże więcej emocji, aniżeli obojętność. Pomimo tego, nie boi się wyrażać swojego zdania i twardo stąpa po ziemi. W większości sytuacji odznacza się spokojem, rozwagą i spostrzegawczością, potrafi zachować zimną krew. Tak, to cechy, które na pewno do niej należą. A co z tymi... "dwiema stronami"? Każdy, po tak drobnej i niewinnej wilczycy, spodziewałby się nieśmiałości, niewiedzy, naiwności. No cóż, pozory mylą, w tym wypadku - nawet bardzo. La'Crime to bezlitosna zabójczyni, która nie boi się ukrócić czyjegoś istnienia. Robi to jednak tylko wtedy, gdy nie posiada innych możliwości. Ukazując swą gorszą "stronę", nadużywa ironii i sarkazmu, ale to zdarza się naprawdę rzadko. Zwykle można dostrzec tylko jej spokojny charakter. Oczywiście, posiada także lepszą, jaśniejszą stronę. Wtedy budzą się w niej inne, ciekawe cechy - empatia, delikatność, łagodność. Jednak ta "strona" jest jeszcze rzadsza, a do wydobycia z niej tychże cech trzeba się naprawdę namęczyć.
6. Historia: To była długa i mroźna noc. Wiele wtedy poległo. Zakończenie wojen stadnych. Matka La'Crime, Anastazja, była w zaawansowanej ciąży. Z cichym piskiem urodziła się ona. Córka przywódców. Problemem było jednak to, że to nie stado jej Ojca i Matki wygrało ostateczną bitwę. Wrogie stado, w którym najważniejsze posady zajmowali bezlitośni zabójcy, uznało La'Crime za łup wojenny. Jej matkę zachowano przy życiu, jednak nie trwało to zbyt długo.
Pewnego dnia, młoda wadera znalazła martwą matkę w swej celi. Przeżyła wtedy ogromny zawód, tracąc zaufanie do swych "pobratymców". Jednak im na tym nie zależało. Poniżana, wyśmiewana, niszczona od środka, w końcu dorosła. Nie była tak wielka i silna, jak jej rodzice. Nie posiadała tak wielkiego zapału, jak oni. Jednak ktoś zauważył u niej potencjał, zauważył jej inteligencję. Ten ktoś wyszkolił ją na perfekcyjnego zabójcę, który nie okazuje żadnych wątpliwości oraz emocji. Tak było przez pewien czas, aczkolwiek ona wiedziała już wszystko. W wieku dwóch lat, podstępem otruła władcę "stada", uwalniając tym samym siebie i innych więźniów. Jej dalsze losy nie są już ważne. Nie jest też ważne to, jak żyła, gdzie żyła. Najważniejszym jest fakt, że przeżyła.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Dość długi czas temu, więc nawet nie pamiętam.
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Zatęskniłam za wilczymi forami, tak więc, oto jestem.
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Lykourgos ,,Ensiferum'’ (z łac. dzierżący miecz) Łzawy VI
2. Płeć: Basior
3. Wiek: Sześć wiosen
4. Opis wyglądu: Dorosły samiec białego wilka obdarowany wiecznie rozszarpanym białym futrem na wszystkie strony. Wychowany na srogich zimowych burzach jego sierść zawsze pozostaje ciepła i gruba niezależnie od pory roku czy dnia. Gruboskórny - jak go nazywano w jego poległej watasze - jest Wilczą Tarczą (Lykourgos). Obronił dziesiątki szczeniąt przez co wzbogacił się o masywne ilości blizn. Ojciec zawsze mu mówił ,,Oczy są jak nieskalane złem szkła'’. Tym bardziej pasuje to do samego Ensiferum - jego oczyska są żółte i rozlewające się niczym miód, lecz jak sam mówi - nie zasługuje na takie dary od natury. Podłużna głowa tworzy z niego idealnego samca do polowań, jego wąsy są długie i cieńkie, zaś kły niczym brzytwy - niepokonane w walkach. Dobrze zbudowany o grubych łapach, które jak na swój wygląd sprawiają się niesamowicie w bieganiu za zwierzyną. Bezszelestne ruchy - to wszystko tworzy z niego idealnego łowcę, gdyby nie oczy, a te nie mogą przestać się świecić na złoty kolor. Jego dumne kroki, kołyszące się ramiona oraz wachlujący ogon budzą respekt. Król idzie, kłaniać się.
5. Charakter: Zadufany w sobie samozwańczy władca - co trzeba mówić więcej, by udowodnić jakim bydlakiem jest Lykourgos? To tylko pozory. Trudno określić jaki jest ten wilk. Niby krwiożerczy, bez litości, a jednak służy pomocą do niektórych. Można uznać, że posiada osobowość wieloraką. Raz uratuje z niebezpieczeństwa i z wielkim honorem oddali się jakby nic się nie stało, a raz będzie walczył z wiatrakami. Zazwyczaj należy do spokojnych i rozważnych wilków, lecz czasami rozpocznie wojnę, w której wyleją się hektolitry krwi, a ofiar nie będzie żałował. Trudno opisać - łatwiej zauważyć.
6. Historia: Nigdy nie opowiedział swej historii w pełni. Zawsze koloryzował, zniekształcał, zmieniał zupełnie. Raz rzekł, że zabił alfę, a kręgosłup władcy używał jako drapaczkę do pleców, a cała wataha była jego przez krótki czas, drugi raz rzekł, że pozabijał wszystkich w nocy, a nikt nie zauważył. Za trzecim razem powiedział, że wilk Alfa - Galdar - umarł w wojnie, a przed śmiercią wyszeptał, by Lykourgos został nowym władcą, lecz tak nie było.
Urodzony w watasze zwanej ,,Dualscar'’ (Podwójna Blizna) odziedziczył zapał do walki po ojcu, który był Skazą (cichobójcą). Sam chciał pozostać cichym wojownikiem, lecz jego silna budowa ciała nie pozwalała mu nim pozostać. Młody wilk awansował po dwóch wiosnach ciężkiej wojny na Bratnią Łapę (pomocnika), a po heroicznym czynie, w którym naraził swoje żywocie, by ratować młode sam Beta znakował go na lewej łapie, własną krwią przez co natychmiastowo awansował na Gabriela (obrońcę), po czym miał szansę zostać Piewcą (dowódcą wsparcia, jedna z głównych osobistości) przez kolejną dobrze poprowadzoną wojnę z inną watahą, lecz obecny Piewca się nie zgodził się na tak durnego i kiczowatego przedstawiciela, następcy tronu jeżeli Alfa i Beta zginęłyby. Dla Kirqy, Trzeciego z Wilczej Trójcy w Dualscarze, który był obecnym Piewcą młody wilk był za mało religijny i oddany watasze, by głosić religię Dualscaru. Zostanie jednym z pomocników czy obrońców i tak równa się brakiem życia osobistego oraz poddanie Przechowywaczowi (głownemu Bożkowi), młodziak nie wiedział, czemu nie ma szans, by został Piewcą.
- Jesteś kościołem, w którym nie ma Boga. - rzekł powolnie Kirqa przyglądając się postawie młodego basiora. - Twa dusza jest grzesznikiem, najgorszym złem z możliwych. Mieszasz mi w moim chaosie, Gabierlu. Niestety, jesteś tylko Gabrielem - aniołem, tego mogę zabić zwykłym słowem.
W gniewie Lykourgos rzucił się na starca po czym rozszarpał jego szyję. Bez gniewu wyszedł po zabiciu Kirqy i wrócił do codziennych obowiązków jak edukowanie szczeniąt i uczenie walki. Po czterech bogatych dla watahy dniach nastąpiły cieńkie polowania - brak zwierząt. Przestraszony Gabriel pobiegł do swojego mistrza, zapominając o tym, że sam wysłał go do wiecznego snu. Patrzył dobrą godzinę wryty w zwłoki Piewcy.
- Jestem duchem bez życia. - trząsł się nad ciałem zmarłego - Jestem duchem bez domu. Nikt mnie tu nie potrzebuje. - powiedział bez większych emocji, malancholia go opanowała. Postanowił spać koło zwłok. Jego sen objawił mu koniec, dwie watahy złączą się w jedność i pokonają Dualscarów, każdy umrze. Po przebudzeniu wrócił do watahy jakby nic się nie stało.
Trwały dni poszukiwań Kirqy, posłańca Boga. Znaleziono go, Gabriel już się nie ukrywał. Zrozumiał, że nie ma już domu. Ustał przed Alfą i patrzył nędznie. Słuchał, jak go wygania z watahy na zawsze. Śmiał się, miał ubaw.
- To ja - mruknął pod nosem Lykourgos - jestem władcą. Jestem Bogiem was i wszystkiego wokół mnie. To wy polegniecie, a wasz Bóg zostanie okrzyknięty Łzawym.
Zakończenie zdania, wyjście z watahy, obserwowanie całej akcji. Po roku usiadł na górce, na której miał zaszczyt zamordować Piewcę. Widział nadchodzący tłum, schował swoją aparycję w krzakach - wyczekiwał. Patrzył na ocean krwi, który rozlewał się przed jego oczami. Widział jak czarne wilki rozszarpują jego rodzinę, rzucił się w wir bitwy. Wszystko ustało w miejscu, zatrzymał czas. Jego mózg się zatrzymał, wojna trwała dalej. Nic tak nie boli jak widok zjadanej rodziny, szczególnie braci i sióstr. Nikt go nawet nie zauważył, prócz matki. Wyjęczała jego imię, po czym poległa, jak inni. Przybysze nawet nie zwracali na niego uwagi, myśleli, że to zwykły samotnik. Patrzyli tylko na niego jak przechodził przez pole bitwy.
- Wracaj na swą drogę. - wymamrotał Ensiferum. - Dziękuję, za wasze czyny, ale sam poradziłbym sobie.
Wryci w ziemię posturą nieznajomego dla nich basiora tylko go obserwowali jak wracał do lasu. Tak o to znalazł się tutaj.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Zdarzało mi się zaglądać na różnie fora pbf w poszukiwaniu zabijacza czasu, który rozwinąłby moje umiejętności pisarskie. Znajomy rzekł do mnie:
- ,,A czemu nie poszukasz o tematyce wilków? Przypominasz mi jednego. :)'’
Jak usłyszałam - tak zrobiłam.
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Jestem weteranem. Nie, to nie jest pierwsza postać w moim żywociu.
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Myślę, że moja obecność wstrząsnęłaby całym forum i wywróciła je do góry nogami w pozytywnym sensie, a może czasami i negatywnym co do napotkanych wilków przez Lykourgosa. Najgłupszą rzeczą było to, że miałam dawno napisaną tą kartę, ale zapomniałam wstawić i tak czekam na akceptację dzień w dzień.
1. Imię: Lykourgos ,,Ensiferum'’ (z łac. dzierżący miecz) Łzawy VI
2. Płeć: Basior
3. Wiek: Sześć wiosen
4. Opis wyglądu: Dorosły samiec białego wilka obdarowany wiecznie rozszarpanym białym futrem na wszystkie strony. Wychowany na srogich zimowych burzach jego sierść zawsze pozostaje ciepła i gruba niezależnie od pory roku czy dnia. Gruboskórny - jak go nazywano w jego poległej watasze - jest Wilczą Tarczą (Lykourgos). Obronił dziesiątki szczeniąt przez co wzbogacił się o masywne ilości blizn. Ojciec zawsze mu mówił ,,Oczy są jak nieskalane złem szkła'’. Tym bardziej pasuje to do samego Ensiferum - jego oczyska są żółte i rozlewające się niczym miód, lecz jak sam mówi - nie zasługuje na takie dary od natury. Podłużna głowa tworzy z niego idealnego samca do polowań, jego wąsy są długie i cieńkie, zaś kły niczym brzytwy - niepokonane w walkach. Dobrze zbudowany o grubych łapach, które jak na swój wygląd sprawiają się niesamowicie w bieganiu za zwierzyną. Bezszelestne ruchy - to wszystko tworzy z niego idealnego łowcę, gdyby nie oczy, a te nie mogą przestać się świecić na złoty kolor. Jego dumne kroki, kołyszące się ramiona oraz wachlujący ogon budzą respekt. Król idzie, kłaniać się.
5. Charakter: Zadufany w sobie samozwańczy władca - co trzeba mówić więcej, by udowodnić jakim bydlakiem jest Lykourgos? To tylko pozory. Trudno określić jaki jest ten wilk. Niby krwiożerczy, bez litości, a jednak służy pomocą do niektórych. Można uznać, że posiada osobowość wieloraką. Raz uratuje z niebezpieczeństwa i z wielkim honorem oddali się jakby nic się nie stało, a raz będzie walczył z wiatrakami. Zazwyczaj należy do spokojnych i rozważnych wilków, lecz czasami rozpocznie wojnę, w której wyleją się hektolitry krwi, a ofiar nie będzie żałował. Trudno opisać - łatwiej zauważyć.
6. Historia: Nigdy nie opowiedział swej historii w pełni. Zawsze koloryzował, zniekształcał, zmieniał zupełnie. Raz rzekł, że zabił alfę, a kręgosłup władcy używał jako drapaczkę do pleców, a cała wataha była jego przez krótki czas, drugi raz rzekł, że pozabijał wszystkich w nocy, a nikt nie zauważył. Za trzecim razem powiedział, że wilk Alfa - Galdar - umarł w wojnie, a przed śmiercią wyszeptał, by Lykourgos został nowym władcą, lecz tak nie było.
Urodzony w watasze zwanej ,,Dualscar'’ (Podwójna Blizna) odziedziczył zapał do walki po ojcu, który był Skazą (cichobójcą). Sam chciał pozostać cichym wojownikiem, lecz jego silna budowa ciała nie pozwalała mu nim pozostać. Młody wilk awansował po dwóch wiosnach ciężkiej wojny na Bratnią Łapę (pomocnika), a po heroicznym czynie, w którym naraził swoje żywocie, by ratować młode sam Beta znakował go na lewej łapie, własną krwią przez co natychmiastowo awansował na Gabriela (obrońcę), po czym miał szansę zostać Piewcą (dowódcą wsparcia, jedna z głównych osobistości) przez kolejną dobrze poprowadzoną wojnę z inną watahą, lecz obecny Piewca się nie zgodził się na tak durnego i kiczowatego przedstawiciela, następcy tronu jeżeli Alfa i Beta zginęłyby. Dla Kirqy, Trzeciego z Wilczej Trójcy w Dualscarze, który był obecnym Piewcą młody wilk był za mało religijny i oddany watasze, by głosić religię Dualscaru. Zostanie jednym z pomocników czy obrońców i tak równa się brakiem życia osobistego oraz poddanie Przechowywaczowi (głownemu Bożkowi), młodziak nie wiedział, czemu nie ma szans, by został Piewcą.
- Jesteś kościołem, w którym nie ma Boga. - rzekł powolnie Kirqa przyglądając się postawie młodego basiora. - Twa dusza jest grzesznikiem, najgorszym złem z możliwych. Mieszasz mi w moim chaosie, Gabierlu. Niestety, jesteś tylko Gabrielem - aniołem, tego mogę zabić zwykłym słowem.
W gniewie Lykourgos rzucił się na starca po czym rozszarpał jego szyję. Bez gniewu wyszedł po zabiciu Kirqy i wrócił do codziennych obowiązków jak edukowanie szczeniąt i uczenie walki. Po czterech bogatych dla watahy dniach nastąpiły cieńkie polowania - brak zwierząt. Przestraszony Gabriel pobiegł do swojego mistrza, zapominając o tym, że sam wysłał go do wiecznego snu. Patrzył dobrą godzinę wryty w zwłoki Piewcy.
- Jestem duchem bez życia. - trząsł się nad ciałem zmarłego - Jestem duchem bez domu. Nikt mnie tu nie potrzebuje. - powiedział bez większych emocji, malancholia go opanowała. Postanowił spać koło zwłok. Jego sen objawił mu koniec, dwie watahy złączą się w jedność i pokonają Dualscarów, każdy umrze. Po przebudzeniu wrócił do watahy jakby nic się nie stało.
Trwały dni poszukiwań Kirqy, posłańca Boga. Znaleziono go, Gabriel już się nie ukrywał. Zrozumiał, że nie ma już domu. Ustał przed Alfą i patrzył nędznie. Słuchał, jak go wygania z watahy na zawsze. Śmiał się, miał ubaw.
- To ja - mruknął pod nosem Lykourgos - jestem władcą. Jestem Bogiem was i wszystkiego wokół mnie. To wy polegniecie, a wasz Bóg zostanie okrzyknięty Łzawym.
Zakończenie zdania, wyjście z watahy, obserwowanie całej akcji. Po roku usiadł na górce, na której miał zaszczyt zamordować Piewcę. Widział nadchodzący tłum, schował swoją aparycję w krzakach - wyczekiwał. Patrzył na ocean krwi, który rozlewał się przed jego oczami. Widział jak czarne wilki rozszarpują jego rodzinę, rzucił się w wir bitwy. Wszystko ustało w miejscu, zatrzymał czas. Jego mózg się zatrzymał, wojna trwała dalej. Nic tak nie boli jak widok zjadanej rodziny, szczególnie braci i sióstr. Nikt go nawet nie zauważył, prócz matki. Wyjęczała jego imię, po czym poległa, jak inni. Przybysze nawet nie zwracali na niego uwagi, myśleli, że to zwykły samotnik. Patrzyli tylko na niego jak przechodził przez pole bitwy.
- Wracaj na swą drogę. - wymamrotał Ensiferum. - Dziękuję, za wasze czyny, ale sam poradziłbym sobie.
Wryci w ziemię posturą nieznajomego dla nich basiora tylko go obserwowali jak wracał do lasu. Tak o to znalazł się tutaj.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Zdarzało mi się zaglądać na różnie fora pbf w poszukiwaniu zabijacza czasu, który rozwinąłby moje umiejętności pisarskie. Znajomy rzekł do mnie:
- ,,A czemu nie poszukasz o tematyce wilków? Przypominasz mi jednego. :)'’
Jak usłyszałam - tak zrobiłam.
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Jestem weteranem. Nie, to nie jest pierwsza postać w moim żywociu.
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Myślę, że moja obecność wstrząsnęłaby całym forum i wywróciła je do góry nogami w pozytywnym sensie, a może czasami i negatywnym co do napotkanych wilków przez Lykourgosa. Najgłupszą rzeczą było to, że miałam dawno napisaną tą kartę, ale zapomniałam wstawić i tak czekam na akceptację dzień w dzień.
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Ari-enne (login jako Arissene, bardzo proszę o zmianę)
2. Płeć: Samica
3. Wiek: 2 lata
4. Opis wyglądu:
Ari-enne odziedziczyła większość swojego wyglądu po matce. Jej futro jest jasno-szare na brzuchu i przechodzące w brąz na bokach i grzbiecie. Po ojcu odzidziczyła kolor oczu - są złotawo-bursztynowe, mimo iż Ti-enne miała zielone. Jednak figurą wdała się w rodzicielkę - jest szczupła zgrabna i niezwykle zwinna, porusza się bezszelestnie i delikatnie, jakby nie dotykała łapami ziemi. Średniej długości futro jest z kolei genemi ojca, tak samo jak czarny nos i takież obwódki wokół oczu. Jednocześnie sprawia wrażenie delikatnej i słabej, ale niejeden atakujący przekonał się, że to nieprawda.
5. Charakter:
Ari nigdy nie będzie przypominać swoich rodziców z charakteru. Nie jest ani ciepłą i empatyczną Ti-enne, ani tymbardziej dumnym i porywczym Aaronem. Jest po prostu sobą, dziecięciem lasu. Chętnie wykorzystuje sarkazm, bezbłędnie wychwytując go w tonie rozmówcy. Na dodatek jest bardzo sprytna, niczym lisica. Jednocześnie jest szczera do bólu, gdy ktoś zadaje jej niewygodne pytanie, choć na swój temat tworzy jednak niezbyt zgodne z prawdą opowieści. Ale to tylko pozór i cechy zauważalne przy pierwszym spotkaniu. Dla tych, którym ufa jest raczej przyjazną duszą i wspaniałą wesołą towarzyszką. Charakteryzuje ją też świetna ituicja. Jest bardzo lojalna i pracowita, oraz szybko przyzwyczaja się do nowych sytuacji.
6. Historia:
Matka Ari-enne nie miała szczęśliwej historii. Została przepędzona przez parę alfa jednego z mniejszych wilczych stad. Błąkając się po lesie odnalazła waderę, która zaokpiekowała się młodą wilczycą. Jednak stara samica była oschła i wymagająca. Rozpoznała w Ti-enne swoją wnuczkę i postanowiła ją nauczyć podstaw magii. Przez pół roku dwie wiczyce mieszkały razem. Ale przeszkodzili im ludzie, którzy zabili starszą. Umierając wyznała Ti, że nazywa się Ra-enne i jest jej babcią. Ti-enne przeżyła szok. Zmarłaby z głodu i smutku, gdyby nie napotkany przez przypadek basior. Aaron. Czarny wilk szukał swego brata, zagubionego podczas pożaru. Młodzi postanowili sobie pomóc. Nie wiadomo kiedy pojawiło się głębsze uczucie... do czasu. Pewnego dnia trafili na tereny małego wilczego stada, a tam spotkali brata Aarona. Po pewnym czasie czarni bracia uciekli. Wtedy okazało się, że Ti-enne jest w ciąży.
Gdy urodziła dwójkę szczeniąt, nadała im imiona związane z tradycją jej rodziny - wilczycę nazwała Ari-enne, a samczyka Teron. Przez rok nauczyła ich trochę, ale ich drogi rozeszły się podczas pożaru. Ari nie chciała szukać rodziny. Myślała, że salił ich ogień. Po wielu dniach wędrówki trafiła na tereny watahy. Klanu Lasu.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Z innego PBF-u
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? NIE (jeżeli dobrze liczę to będzie trzecia)
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Zawsze lubiłam grać wilkami, ale męczą mnie "blogi", na PBF-ach pisze się o wiele lepiej
1. Imię: Ari-enne (login jako Arissene, bardzo proszę o zmianę)
2. Płeć: Samica
3. Wiek: 2 lata
4. Opis wyglądu:
Ari-enne odziedziczyła większość swojego wyglądu po matce. Jej futro jest jasno-szare na brzuchu i przechodzące w brąz na bokach i grzbiecie. Po ojcu odzidziczyła kolor oczu - są złotawo-bursztynowe, mimo iż Ti-enne miała zielone. Jednak figurą wdała się w rodzicielkę - jest szczupła zgrabna i niezwykle zwinna, porusza się bezszelestnie i delikatnie, jakby nie dotykała łapami ziemi. Średniej długości futro jest z kolei genemi ojca, tak samo jak czarny nos i takież obwódki wokół oczu. Jednocześnie sprawia wrażenie delikatnej i słabej, ale niejeden atakujący przekonał się, że to nieprawda.
5. Charakter:
Ari nigdy nie będzie przypominać swoich rodziców z charakteru. Nie jest ani ciepłą i empatyczną Ti-enne, ani tymbardziej dumnym i porywczym Aaronem. Jest po prostu sobą, dziecięciem lasu. Chętnie wykorzystuje sarkazm, bezbłędnie wychwytując go w tonie rozmówcy. Na dodatek jest bardzo sprytna, niczym lisica. Jednocześnie jest szczera do bólu, gdy ktoś zadaje jej niewygodne pytanie, choć na swój temat tworzy jednak niezbyt zgodne z prawdą opowieści. Ale to tylko pozór i cechy zauważalne przy pierwszym spotkaniu. Dla tych, którym ufa jest raczej przyjazną duszą i wspaniałą wesołą towarzyszką. Charakteryzuje ją też świetna ituicja. Jest bardzo lojalna i pracowita, oraz szybko przyzwyczaja się do nowych sytuacji.
6. Historia:
Matka Ari-enne nie miała szczęśliwej historii. Została przepędzona przez parę alfa jednego z mniejszych wilczych stad. Błąkając się po lesie odnalazła waderę, która zaokpiekowała się młodą wilczycą. Jednak stara samica była oschła i wymagająca. Rozpoznała w Ti-enne swoją wnuczkę i postanowiła ją nauczyć podstaw magii. Przez pół roku dwie wiczyce mieszkały razem. Ale przeszkodzili im ludzie, którzy zabili starszą. Umierając wyznała Ti, że nazywa się Ra-enne i jest jej babcią. Ti-enne przeżyła szok. Zmarłaby z głodu i smutku, gdyby nie napotkany przez przypadek basior. Aaron. Czarny wilk szukał swego brata, zagubionego podczas pożaru. Młodzi postanowili sobie pomóc. Nie wiadomo kiedy pojawiło się głębsze uczucie... do czasu. Pewnego dnia trafili na tereny małego wilczego stada, a tam spotkali brata Aarona. Po pewnym czasie czarni bracia uciekli. Wtedy okazało się, że Ti-enne jest w ciąży.
Gdy urodziła dwójkę szczeniąt, nadała im imiona związane z tradycją jej rodziny - wilczycę nazwała Ari-enne, a samczyka Teron. Przez rok nauczyła ich trochę, ale ich drogi rozeszły się podczas pożaru. Ari nie chciała szukać rodziny. Myślała, że salił ich ogień. Po wielu dniach wędrówki trafiła na tereny watahy. Klanu Lasu.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Z innego PBF-u
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? NIE (jeżeli dobrze liczę to będzie trzecia)
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Zawsze lubiłam grać wilkami, ale męczą mnie "blogi", na PBF-ach pisze się o wiele lepiej
Re: Rejestracja
I. Postać
1. [b]Imię: Fiore
2. [b]Płeć: Samica
3. [b]Wiek: 2 lata
4. [b]Opis wyglądu: Wilczyca posiada śnieżnobiałe, puchate futro. Ma długie, smukłe nogi, a jej ciało zakończone jest także długim, puchatym ogonem. Jej głowę zdobią spiczaste uszy oraz duże oczy.
5. [b]Charakter: Wadera jest spokojna, czasami małomówna. Nie lubi zbyt dużych tłoków, woli spokojne towarzystwo kilku osobników. Wygląda na łagodną i nie grożną, ale jak to się mówi, pozory mylą. Bowiem wadera potrafi pokazać ostre kły i pazury, gdy zajdzie taka potrzeba.
6. [b]Historia: Urodziła się w pewnej watasze, o której już zapomniała. Jej alfy dobrze nią zarządzały i dbały o swoich podwładnych. Rodzice Fiore należeli do grupy wilków, których zadaniem była walka i obrona watachy. Gdy miała rok, las w którym stado miało terytorium wybuchł pożar. Większość wilków w nim zginęło w tym para alfa i rodzice Fiore. Po katastrofie stado rozpadło się i wilczyca była zdana na siebie. Wędrowała samotnie, aż osiągnęła 2 lata.
[b]II. Gracz
1. [b]Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Z wymiany banerów na innym forum.
2. [b]Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Nie
3. [b]Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Chciałabym bardziej rozwinąć swoje pisarskie umiejętności i miło spędzić czas.
1. [b]Imię: Fiore
2. [b]Płeć: Samica
3. [b]Wiek: 2 lata
4. [b]Opis wyglądu: Wilczyca posiada śnieżnobiałe, puchate futro. Ma długie, smukłe nogi, a jej ciało zakończone jest także długim, puchatym ogonem. Jej głowę zdobią spiczaste uszy oraz duże oczy.
5. [b]Charakter: Wadera jest spokojna, czasami małomówna. Nie lubi zbyt dużych tłoków, woli spokojne towarzystwo kilku osobników. Wygląda na łagodną i nie grożną, ale jak to się mówi, pozory mylą. Bowiem wadera potrafi pokazać ostre kły i pazury, gdy zajdzie taka potrzeba.
6. [b]Historia: Urodziła się w pewnej watasze, o której już zapomniała. Jej alfy dobrze nią zarządzały i dbały o swoich podwładnych. Rodzice Fiore należeli do grupy wilków, których zadaniem była walka i obrona watachy. Gdy miała rok, las w którym stado miało terytorium wybuchł pożar. Większość wilków w nim zginęło w tym para alfa i rodzice Fiore. Po katastrofie stado rozpadło się i wilczyca była zdana na siebie. Wędrowała samotnie, aż osiągnęła 2 lata.
[b]II. Gracz
1. [b]Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Z wymiany banerów na innym forum.
2. [b]Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Nie
3. [b]Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Chciałabym bardziej rozwinąć swoje pisarskie umiejętności i miło spędzić czas.
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Auruginem (przedstawia się też jako Aura)
2. Płeć: Dla Auruginem jest nieważna. Jednak urodziła się jako wadera.
3. Wiek: 2 lata
4. Opis wyglądu: Zapewne jak jej rodzice ją zobaczyli to wrzasnęli. Jeśli w ogóle chcieli na nią patrzeć. Małe, niemożliwie chude chuchro, na tak samo niemożliwie chudych łapach. Można policzyć jej wszystkie żebra na klatce piersiowej. Pod jej lekko oklapniętym futrem nie widać żadnych mięśni. Długie futro zwisa z jej klatki piersiowej. Gdzieniegdzie ma kępki dłuższego futra. Jej umaszczenie przypomina lisa polarnego zmieszanego z wilkiem arktycznym.
Czasami może nawet przywoływać skrzydła. Używa tego jednak w sytuacjach krytycznych, ponieważ zabiera jej to dużo energii.
Charakterystyczne cechy: miodowe oczy, krótki ogon (który nie jest krótki genetycznie) i tatuaż z runów
Dokładnie: http://orig08.deviantart.net/7e73/f/201 ... at650w.png
5. Charakter: Jest chodzącym kłębkiem nerwów, apatii. Niemal stuprocentowa introwertyczka. Woli przebywać w samotności, nieumiejąca rozmawiać z innymi wilkami. Najczęściej się jąka i pomrukuje pod nosem. Wydawało się, że na takie chuchro jest okropnie tchórzliwa. Ale jednak! Jest jednak... przeciętnie odważna. Nie porywa się jednak za często na przygody, zwłaszcza na zabicie czegoś, dla wygody innych. Bo prędzej wygryzłaby sobie łapy, niż skrzywdziła lub zachowała się złośliwie bez powodu dla innego wilka. Jest miłą, niewinną istotką, miłującą wszystkie wilki, która nigdy nie skrzywdzi żadnej istoty bez wyraźnego powodu.
6. Historia: Będzie kiedyś opowiedziana.
II. Gracz
Na marginesie: Nie mogłam napisać postu jako "użytownik Auruginem", przepraszam.
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Z wymiany banerów na innym pbf'ie
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie]
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Zaciekawiło mnie to forum.
1. Imię: Auruginem (przedstawia się też jako Aura)
2. Płeć: Dla Auruginem jest nieważna. Jednak urodziła się jako wadera.
3. Wiek: 2 lata
4. Opis wyglądu: Zapewne jak jej rodzice ją zobaczyli to wrzasnęli. Jeśli w ogóle chcieli na nią patrzeć. Małe, niemożliwie chude chuchro, na tak samo niemożliwie chudych łapach. Można policzyć jej wszystkie żebra na klatce piersiowej. Pod jej lekko oklapniętym futrem nie widać żadnych mięśni. Długie futro zwisa z jej klatki piersiowej. Gdzieniegdzie ma kępki dłuższego futra. Jej umaszczenie przypomina lisa polarnego zmieszanego z wilkiem arktycznym.
Czasami może nawet przywoływać skrzydła. Używa tego jednak w sytuacjach krytycznych, ponieważ zabiera jej to dużo energii.
Charakterystyczne cechy: miodowe oczy, krótki ogon (który nie jest krótki genetycznie) i tatuaż z runów
Dokładnie: http://orig08.deviantart.net/7e73/f/201 ... at650w.png
5. Charakter: Jest chodzącym kłębkiem nerwów, apatii. Niemal stuprocentowa introwertyczka. Woli przebywać w samotności, nieumiejąca rozmawiać z innymi wilkami. Najczęściej się jąka i pomrukuje pod nosem. Wydawało się, że na takie chuchro jest okropnie tchórzliwa. Ale jednak! Jest jednak... przeciętnie odważna. Nie porywa się jednak za często na przygody, zwłaszcza na zabicie czegoś, dla wygody innych. Bo prędzej wygryzłaby sobie łapy, niż skrzywdziła lub zachowała się złośliwie bez powodu dla innego wilka. Jest miłą, niewinną istotką, miłującą wszystkie wilki, która nigdy nie skrzywdzi żadnej istoty bez wyraźnego powodu.
6. Historia: Będzie kiedyś opowiedziana.
II. Gracz
Na marginesie: Nie mogłam napisać postu jako "użytownik Auruginem", przepraszam.
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Z wymiany banerów na innym pbf'ie
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie]
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Zaciekawiło mnie to forum.
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Ikkuna
2. Płeć: Samiec
3. Wiek: 2 lata
4. Opis wyglądu: Ikkuna jest wilkiem smukłej postury. Biała miękka sierść przykrywa delikatnie umięśnione, młode ciało. Wyróżniają go w szczególności dwie cechy: dość długie łapy i ogon oraz intensywnie niebieskie ślepia. Na lewym boku posiada bliznę, którą zdobył z własnej głupoty, gdy jako szczenię wchodził do wszelkich dziur, a także na różnego rodzaju skały, by pewnego dnia pośliznąć się i spać na wystającą gałąź. Rana na szczęście się zagoiła, ale Ikkuna do dzisiaj nosi znamię swojej szczenięcej ciekawości.
5. Charakter: Bardzo pogodny, dowcipny wilk, chętny do nawiązywania znajomości i integrowania się ze społecznością. Jest dość żywiołowy co uwidacznia się w jego codziennych aktywnościach. Bardzo lubi polować na małą, szybką zwierzynę ze względu na przydatność jest zwinności i szybkości w takich chwilach. Wie, że nie jest najsilniejszy, dlatego nie stara się nikogo prowokować do walki. Nie znaczy to jednak, że kiedykolwiek wyrzeknie się swoich ideałów tylko po to, by uniknąć konfrontacji – doskonale (albo i nie tak bardzo doskonale) wie, kiedy nie powinien ustępować.
6. Historia: Wychowany za górami, przy wielkich równinach, które się tam rozciągały, z pojedynczymi drzewami i kamieniami Ikkuna nie miał bardzo bogatej historii. Jego rodzice nie umarli, jego wataha nie została zabita. Miał szczęśliwe dzieciństwo, jednak jak każdy młody samiec musiał w końcu się usamodzielnić i poszukać własną drogę. I tak oto przeszedł przez góry, do Wilczej Krainy by znaleźć swoje powołanie oraz założyć swoją, nową rodzinę.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Od znajomych otrzymałem adres, a jako, że wcześniej grywałem w takie RPG postanowiłem spróbować ponownie.
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak]
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Chcę rozwijać swoje umiejętności budowania, kreowania postaci i świata. No i przede wszystkim poznać ludzi, którzy potrafią się dobrze bawić w ten sposób. To miejsce, przynajmniej pod względem grafiki, bardzo mi odpowiada.
1. Imię: Ikkuna
2. Płeć: Samiec
3. Wiek: 2 lata
4. Opis wyglądu: Ikkuna jest wilkiem smukłej postury. Biała miękka sierść przykrywa delikatnie umięśnione, młode ciało. Wyróżniają go w szczególności dwie cechy: dość długie łapy i ogon oraz intensywnie niebieskie ślepia. Na lewym boku posiada bliznę, którą zdobył z własnej głupoty, gdy jako szczenię wchodził do wszelkich dziur, a także na różnego rodzaju skały, by pewnego dnia pośliznąć się i spać na wystającą gałąź. Rana na szczęście się zagoiła, ale Ikkuna do dzisiaj nosi znamię swojej szczenięcej ciekawości.
5. Charakter: Bardzo pogodny, dowcipny wilk, chętny do nawiązywania znajomości i integrowania się ze społecznością. Jest dość żywiołowy co uwidacznia się w jego codziennych aktywnościach. Bardzo lubi polować na małą, szybką zwierzynę ze względu na przydatność jest zwinności i szybkości w takich chwilach. Wie, że nie jest najsilniejszy, dlatego nie stara się nikogo prowokować do walki. Nie znaczy to jednak, że kiedykolwiek wyrzeknie się swoich ideałów tylko po to, by uniknąć konfrontacji – doskonale (albo i nie tak bardzo doskonale) wie, kiedy nie powinien ustępować.
6. Historia: Wychowany za górami, przy wielkich równinach, które się tam rozciągały, z pojedynczymi drzewami i kamieniami Ikkuna nie miał bardzo bogatej historii. Jego rodzice nie umarli, jego wataha nie została zabita. Miał szczęśliwe dzieciństwo, jednak jak każdy młody samiec musiał w końcu się usamodzielnić i poszukać własną drogę. I tak oto przeszedł przez góry, do Wilczej Krainy by znaleźć swoje powołanie oraz założyć swoją, nową rodzinę.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Od znajomych otrzymałem adres, a jako, że wcześniej grywałem w takie RPG postanowiłem spróbować ponownie.
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak]
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Chcę rozwijać swoje umiejętności budowania, kreowania postaci i świata. No i przede wszystkim poznać ludzi, którzy potrafią się dobrze bawić w ten sposób. To miejsce, przynajmniej pod względem grafiki, bardzo mi odpowiada.
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Arvi
2. Płeć: Samica
3. Wiek: 6 lat
4. Opis wyglądu: Biała, puszysta i bardzo drobna.
5. Charakter: Chociaż jest malutka to wielka duchem. Wieczna optymistka, za młodu szalała po świeci, więc chociaż na pierwszy rzut oka wydaje się bardzo niewinna i głupiutka - to ma ogromną wiedzę i doświadczenie. Bardzo ciekawska, przez co często wpada w tarapaty.
6. Historia: Arvi przez jakiś czas żyła w odludnym i pięknym miejscu ze swoją watahą, jednakże ludzi postanowili się tam przenieść - skutki były tragiczne. Połowa watahy została wybita, część uciekła. Uciekinierem jest więc Arvi, która szuka nowego domu.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Google
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Sentyment. Właśnie mam sesje, przypomniało mi się stare forum na którym byłam i zaczęłam poszukiwania. Niestety starego nie znalazłam, ale tu pewnie jest równie przyjemnie
1. Imię: Arvi
2. Płeć: Samica
3. Wiek: 6 lat
4. Opis wyglądu: Biała, puszysta i bardzo drobna.
5. Charakter: Chociaż jest malutka to wielka duchem. Wieczna optymistka, za młodu szalała po świeci, więc chociaż na pierwszy rzut oka wydaje się bardzo niewinna i głupiutka - to ma ogromną wiedzę i doświadczenie. Bardzo ciekawska, przez co często wpada w tarapaty.
6. Historia: Arvi przez jakiś czas żyła w odludnym i pięknym miejscu ze swoją watahą, jednakże ludzi postanowili się tam przenieść - skutki były tragiczne. Połowa watahy została wybita, część uciekła. Uciekinierem jest więc Arvi, która szuka nowego domu.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Google
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Sentyment. Właśnie mam sesje, przypomniało mi się stare forum na którym byłam i zaczęłam poszukiwania. Niestety starego nie znalazłam, ale tu pewnie jest równie przyjemnie
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Szkarłatna
2. Płeć: samica
3. Wiek: 1,5 roku
4. Opis wyglądu: samica należy raczej do drobnych. Jej postura nie odzwierciedla charakteru w żaden sposób. Delikatna i niepewna. Wychudzona, posiadająca zbyt długie łapy. Nieco puszysta w okolicach szyi, tylnych łap i ogona. Jej szara sierść jest poprzeplatana szkarłatnymi pasmami, które podkreślają jej oczy tego samego koloru. Nos czarny, część sierści na szyi oraz dolna część pyska w jaśniejszym odcieniu szarości.
5. Charakter: jest młodą waderą, przez co jej charakter jest jeszcze wyjątkowo niestabilny. Należy raczej do pewnych siebie wilków, które wiedzą czego chcą. Nie lubią, kiedy ktoś nimi pomiata, trudno jest jej znaleźć swój autorytet. Jeśli takowy będzie miała, zrobi wiele. Jest wtedy łatwa do zmanipulowania, bardzo oddana i zależy jej na zdaniu takowego wilka.
6. Historia: samica straciła pamięć w wieku roku. Od tamtego czasu szlaja się samotnie szukając swojego miejsca.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Vesh mi powiedział
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Nie] Gram regularnie na SWS.
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? hm, głównie ze względu na ciekawą perspektywę pogrania ze znajomym.
1. Imię: Szkarłatna
2. Płeć: samica
3. Wiek: 1,5 roku
4. Opis wyglądu: samica należy raczej do drobnych. Jej postura nie odzwierciedla charakteru w żaden sposób. Delikatna i niepewna. Wychudzona, posiadająca zbyt długie łapy. Nieco puszysta w okolicach szyi, tylnych łap i ogona. Jej szara sierść jest poprzeplatana szkarłatnymi pasmami, które podkreślają jej oczy tego samego koloru. Nos czarny, część sierści na szyi oraz dolna część pyska w jaśniejszym odcieniu szarości.
5. Charakter: jest młodą waderą, przez co jej charakter jest jeszcze wyjątkowo niestabilny. Należy raczej do pewnych siebie wilków, które wiedzą czego chcą. Nie lubią, kiedy ktoś nimi pomiata, trudno jest jej znaleźć swój autorytet. Jeśli takowy będzie miała, zrobi wiele. Jest wtedy łatwa do zmanipulowania, bardzo oddana i zależy jej na zdaniu takowego wilka.
6. Historia: samica straciła pamięć w wieku roku. Od tamtego czasu szlaja się samotnie szukając swojego miejsca.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Vesh mi powiedział
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Nie] Gram regularnie na SWS.
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? hm, głównie ze względu na ciekawą perspektywę pogrania ze znajomym.
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Ersa
2. Płeć: samica
3. Wiek: 6 miesięcy
4. Opis wyglądu: Mała kulka brązowo rudego futra. Nawet jak na swój wiek jest niewielka i wychudzona. Na pierwszy rzut oka widać jak bardzo zaniedbana jest. Jednak z bursztynowych oczu bije wola walki i przetrwania.
5. Charakter: Wciąż się kształtuje. Życie zmusza ją by dorastała szybciej, niż powinna, ale nadal pozostała w niej jakaś część naiwności tak charakterystyczna dla młodych osobników. Jest przestraszonym i zdezorientowanym szczenięciem, gotowym zaufać praktycznie każdemu, kto wykaże chęć zaopiekowania się nią. Doskonale wie, że samej nie uda jej się przetrwać. Wystarczy, że ostatni tydzień był wyczerpujący. Gdy wydobrzeje może wyjdzie z niej trochę radości, którą miała w sobie przedtem. Boi się ponownego porzucenia.
6. Historia: Jej matką była samotna wilczyca, ojca nie znała, bo i nie miała jak poznać. Porzucił jej matkę zaraz po stosunku, więc nie mógł mieć pojęcia o istnieniu Ersy. Dla matki była raczej ciężką niespodzianką, wychowywanie szczenięcia poza watahą to nie lada wyzwanie, nawet dla doświadczonej samicy. Większość czasu Ersa spędzała sama ukryta w ich schronieniu, a matka wracała co jakiś czas żeby ją nakarmić. Jednak pewnego dnia nie wróciła. Ersa czekała i czekała, aż w końcu po prawie tygodniu straciła nadzieję. Opuściła swój dotychczasowy dom i udała się w podróż. Daleko nie zaszła zanim głód i zmęczenie stały się problemem. I tak cud, że tyle udało jej się przeżyć, że nic nie postanowiło na nią zapolować. Nie wie co stało się z jej matką, ale opcje są dwie: albo zginęła podczas jednej ze swoich wypraw, albo porzuciła ciążące jej szczenię. Ersa się nad tym nie zastanawia. Chciałaby ją zobaczyć, ale jednocześnie jest obrażona, że ta ją zostawiła.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Z reklamy na innym forum
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Tak
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Z nostalgii do wilczych for.
1. Imię: Ersa
2. Płeć: samica
3. Wiek: 6 miesięcy
4. Opis wyglądu: Mała kulka brązowo rudego futra. Nawet jak na swój wiek jest niewielka i wychudzona. Na pierwszy rzut oka widać jak bardzo zaniedbana jest. Jednak z bursztynowych oczu bije wola walki i przetrwania.
5. Charakter: Wciąż się kształtuje. Życie zmusza ją by dorastała szybciej, niż powinna, ale nadal pozostała w niej jakaś część naiwności tak charakterystyczna dla młodych osobników. Jest przestraszonym i zdezorientowanym szczenięciem, gotowym zaufać praktycznie każdemu, kto wykaże chęć zaopiekowania się nią. Doskonale wie, że samej nie uda jej się przetrwać. Wystarczy, że ostatni tydzień był wyczerpujący. Gdy wydobrzeje może wyjdzie z niej trochę radości, którą miała w sobie przedtem. Boi się ponownego porzucenia.
6. Historia: Jej matką była samotna wilczyca, ojca nie znała, bo i nie miała jak poznać. Porzucił jej matkę zaraz po stosunku, więc nie mógł mieć pojęcia o istnieniu Ersy. Dla matki była raczej ciężką niespodzianką, wychowywanie szczenięcia poza watahą to nie lada wyzwanie, nawet dla doświadczonej samicy. Większość czasu Ersa spędzała sama ukryta w ich schronieniu, a matka wracała co jakiś czas żeby ją nakarmić. Jednak pewnego dnia nie wróciła. Ersa czekała i czekała, aż w końcu po prawie tygodniu straciła nadzieję. Opuściła swój dotychczasowy dom i udała się w podróż. Daleko nie zaszła zanim głód i zmęczenie stały się problemem. I tak cud, że tyle udało jej się przeżyć, że nic nie postanowiło na nią zapolować. Nie wie co stało się z jej matką, ale opcje są dwie: albo zginęła podczas jednej ze swoich wypraw, albo porzuciła ciążące jej szczenię. Ersa się nad tym nie zastanawia. Chciałaby ją zobaczyć, ale jednocześnie jest obrażona, że ta ją zostawiła.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Z reklamy na innym forum
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Tak
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Z nostalgii do wilczych for.
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Aliénor
2. Płeć: Samica
3. Wiek: kilka lat
4. Opis wyglądu: Dopiero nad tym myślę, ale coś z beżem i złotem
5. Charakter: Raczej miła i posłuszna
6. Historia: W czasie swojej nieobecności szukała na świecie innych wampirów, ale jej poszukiwania nie były zbyt owocne, więc postanowiła wrócić do matki do KP.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Gram tu od dawna, ale nie chcę się zdradzać z tożsamością
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Yyyy xD
1. Imię: Aliénor
2. Płeć: Samica
3. Wiek: kilka lat
4. Opis wyglądu: Dopiero nad tym myślę, ale coś z beżem i złotem
5. Charakter: Raczej miła i posłuszna
6. Historia: W czasie swojej nieobecności szukała na świecie innych wampirów, ale jej poszukiwania nie były zbyt owocne, więc postanowiła wrócić do matki do KP.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Gram tu od dawna, ale nie chcę się zdradzać z tożsamością
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? [Tak/Nie] Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Yyyy xD
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Swanheart
2. Płeć: samiec
3. Wiek: dorosły
4. Opis wyglądu: Beżowa sierść, długi ogon z ciemniejszym końcem. Szczupłej budowy ciała. Posiada skrzydła (nielotne).
5. Charakter: Spokojny. Lubi pomagać, ale raczej nie rwie się do tego z początku. Z pozoru małomówny, ale to raczej przez nieśmiałość i ostrożność.
6. Historia: do opowiedzenia, kiedy nadejdzie odpowiednia pora.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? już nie pamiętam
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? bo jest wiosna
1. Imię: Swanheart
2. Płeć: samiec
3. Wiek: dorosły
4. Opis wyglądu: Beżowa sierść, długi ogon z ciemniejszym końcem. Szczupłej budowy ciała. Posiada skrzydła (nielotne).
5. Charakter: Spokojny. Lubi pomagać, ale raczej nie rwie się do tego z początku. Z pozoru małomówny, ale to raczej przez nieśmiałość i ostrożność.
6. Historia: do opowiedzenia, kiedy nadejdzie odpowiednia pora.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? już nie pamiętam
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? bo jest wiosna
Re: Rejestracja
I. Postać
1. Imię: Cornella
2. Płeć: Samica
3. Wiek: 6 lat
4. Opis wyglądu: Wilczyca o rudo-brązowym futrze i żywych, płomienistych oczach. To jej dwie główne cechy szczególne, tak poza tym wygląda jak zwykła wilczyca, od co.
5. Charakter: Ciekawska, od zawsze marzyła by odkryć wielki świat. Nie potrafi zająć się jedną rzeczą na zbyt długo, ciągle szuka nowych wyzwań.
6. Historia: Od zawsze prowadziła koczownicy tryb życia, wędrowała po krainy wilczej krainy od lat. W końcu jednak przychodzi na każdego czas, kiedy dopada go samotność - i ona ja poczuła. Chciałaby w końcu nieco ustatkować się, znaleźć partnera, może nawet wychować szczeniaki. Jest jeszcze młoda i może sie jej to odwidzi, niemniej teraz chciałabym poznać ciepło jakiegoś miłego wilka.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Znam je jeszcze za czasów mojeforum :P
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Grałam tutaj kiedyś, dawno dawno temu i po tylu latach chętnie zabawię tu znowu.
1. Imię: Cornella
2. Płeć: Samica
3. Wiek: 6 lat
4. Opis wyglądu: Wilczyca o rudo-brązowym futrze i żywych, płomienistych oczach. To jej dwie główne cechy szczególne, tak poza tym wygląda jak zwykła wilczyca, od co.
5. Charakter: Ciekawska, od zawsze marzyła by odkryć wielki świat. Nie potrafi zająć się jedną rzeczą na zbyt długo, ciągle szuka nowych wyzwań.
6. Historia: Od zawsze prowadziła koczownicy tryb życia, wędrowała po krainy wilczej krainy od lat. W końcu jednak przychodzi na każdego czas, kiedy dopada go samotność - i ona ja poczuła. Chciałaby w końcu nieco ustatkować się, znaleźć partnera, może nawet wychować szczeniaki. Jest jeszcze młoda i może sie jej to odwidzi, niemniej teraz chciałabym poznać ciepło jakiegoś miłego wilka.
II. Gracz
1. Skąd dowiedziałeś/łaś się o forum? Znam je jeszcze za czasów mojeforum :P
2. Czy to Twoja pierwsza postać na tego typu forum? Nie
3. Dlaczego chcesz do Nas dołączyć? Grałam tutaj kiedyś, dawno dawno temu i po tylu latach chętnie zabawię tu znowu.
Kto jest online
Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 2 gości